Hiç olmadı ki anlayanım benim ve hiç olmadı gözyaşlarımı silen. Aydınlıkları yaşamdım ki. nedenlere 
niçinlere takıldım hep. Hiç elimi tutan ve hiç kimse kaldırmadı düştüğüm yerlerden. hep hasret kaldım  
 sevgiye sevmelere ben. Hiç yaşamadımki düşlediğimce sevgiyi ben. Üşüdüm hep sensizliklerde. Bir tek
 sadece sen ol ama hepsi  diye düşledim. sevdam.. Çünkü hiç olmadı senin gibi sevdiğim. Hep uzaklara 
kaçtım ben hep bilinmezliklere. Hep içinde yangınlar misali yaşadım sevgimi. Hiç kimse duymadı 
 sezssiz çığlıklarımı benim. ve farketmedi büyük yakılışlarımı. Hiç olmadı sevdam sensiz Gülümsediğim  
içten anlarım yok.çocukluğuma dair, bir oyuncağım olmadı benim. Ellerim hep toprak kokardı küçükken 
Duygularım herşeyimdi benim. Bir de seni ekledim bunlara. Başka hiç bir şeyim olmadı benim. Bir de   
SANA dair şiirlerim.

Ben miyim karanlıklar içinde, yoksa karanlık mı benim içimde. Güneşi mi kaybettim yoksa, güneş mi unuttu

doğmayı. Gecenin sessizliği mi çınlayan kulağımdaki yoksa sensizliğin içindeki sessizlik mi çığlık çığlığa

bağıran. Benmiyim çıldıran yoksa sensizlik mi beni benden alan. Kelimelermi yetmiyor anlatmaya, yoksa

ben miyim sevgimi anlatamayan sana. Hasret beni esir alan yoksa, benmiyim hasretin içinde kaybolan.

Sen misin bana uzak olan yoksa uzaklık mı seni benden alan?